Puglia

In september maakte ik met mijn ouders een reisje naar Italië. Ik weet nog hoe ik vorig jaar na een hele zomer paperen gedwongen was om elk glimpje zonneschijn in me op te zuigen, terwijl wat ik eigenlijk nodig had zon met volle teugen was, dus toen mijn ouders me in juli vroegen of ik mee op reis wilde als mijn thesis af was, had ik daar wel oren naar. Ik was al wel in het noorden en het midden van Italië geweest, maar nog nooit in het zuiden, en omdat ik al wel wat goede dingen had gehoord over Puglia (dat als het ware “in de hak van de laars” ligt), besloten we daarheen te gaan. Puglia is trouwens ook een streek die bekend staat voor de olijfolie (zoals we in het middelbaar bij in de Italiaanse les in ons tekstje over olijfolie al leerden: “Puglia è al primo posto”). Wat we op voorhand niet wisten, was dat het die dagen net in België veel beter weer zou zijn dan in Italië, waar de zon geregeld afgewisseld zou worden met regen en onweer, maar hé, België heeft geen oneindige blauwe zeeën en hoge rotsen waar de golven tegen opspatten, dus dat is toch ook weer wat.

Ons vliegtuig kwam aan in een onweersbui en toen we met onze koffers door diepe plassen liepen op zoek naar onze huurauto, dacht ik al meteen “ah, vakantie”. Gelukkig vonden we na een tijdje de auto en ook de weg naar ons verblijfje in de buurt van Bari, waar we een nacht zouden blijven. We gingen eten in een restaurant in de buurt, waar je pizza kon eten voor drie euro (dat is daar blijkbaar heel normaal). Toen we klaar waren met eten leek de straat veranderd in een rivier, en zo reden we terug naar ons verblijf. De volgende ochtend kregen we cake als ontbijt (dat is ook normaal in Italië), en zetten we onze reis verder naar een dorpje op een rots.

Polignano a Mare

In Polignano a Mare werden we verwelkomd door het standbeeld van Domenico Modugno (je weet wel, die zanger die “Volare” zingt), die van daar afkomstig is. Het was een schattig dorpje, met best wel wat toeristen, maar toch wel fijn. We wandelden een beetje door de straatjes, bewonderden het uitzicht op de oneindig blauwe zee en aten een hapje op een terrasje.

Later op de dag namen we aan een rotsstrandje vlakbij nog even een duik in de zee, en ik maakte een verzameling van mooie stenen.

Daarna vervolgden we onze reis, verder naar het zuiden. We reden door de heuvels en luisterden naar “radio anni sessanta”, waar ze non-stop Italiaanse jaren-60-liedjes speelden. Zo kwamen we in een landschap van steenmuurtjes en “trulli”, traditionele huisjes met een puntdak die typisch zijn voor de streek.

Carpari

Uiteindelijk kwamen we bij ons huisje, op een plaatsje dat Carpari heette. We verbleven zelf ook in een trullo, maar wel eentje die gerenoveerd was. We werden verwelkomd door een vriendelijke Italiaans gastvrouw, die heel enthousiast was over het feit dat ik een beetje Italiaans kon. We hadden ook twee Duitse buren, met wie we het terras en het zwembad deelden (en ze spraken “Brindisi” op een hele grappige Duitse manier uit). We hadden het wel naar onze zin daar, en ik vind het ook altijd zo heerlijk als je tijdens de zomer recht uit je bed naar buiten kunt lopen en in pyjama een wandelingetje door de tuin kunt maken.

Zo zag de trullo er van binnen uit: niet heel groot, maar het bleef er door de dikke muren en de kleine raampjes wel lekker fris. We hadden een woonkamer met daarin een kookhoekje, eettafel en zetel, twee kleine slaapkamers, en een kleine badkamer. Op de foto rechts zie je mijn knusse slaapplekje.

Buiten kon je zwemmen, omgeven door een prachtig Italiaans landschap.

We kregen regelmatig bezoek van deze lieve kat, die twee verschillende kleuren ogen had.

Alberobello

We bezochten ook een aantal plaatsen in de buurt, waarvan Alberobello de eerste was. Dat is een stadje dat bekend staat om zijn trulli, er is namelijk een heel trullidorp, echt een toeristische trekpleister. Het was er wel druk, maar toch wel leuk. In de trulli waren soms winkeltjes, waar je wijn, eten en souvenirs kon kopen.

Martina Franca

Een ander stadje dat we bezochten was Martina Franca, daar was het wat rustiger en er waren heel veel mooie huizen. Dit onderste huis deed me een beetje aan de Rozier in Gent denken, waarschijnlijk door die driehoeken boven de ramen (hier is een foto ter vergelijking).

Locorotondo

Op de dag dat we verder reisden naar ons volgende huisje, gingen we ook nog naar het stadje Locorotondo. Daar picknickten we, met uitzicht op een mooie vallei, en wandelden we nog wat door de schattige straatjes.

Torre Vado

We kwamen aan in het tweede huisje, en werden verwelkomd door een vrouw die alleen Italiaans kon, en die steeds maar bleef doorpraten terwijl ik wat ze zei probeerde te vertalen voor mijn ouders (wat een uitdaging!). Het huisje zelf was niet zo bijzonder mooi, maar de tuin en het uitzicht wél. De tuin was heel groot en er groeiden allerlei exotische vruchten, en van op ons terras hadden we een prachtig uitzicht op de zee.

Bij dit uitzicht aten we ‘s morgens ons ontbijt.

We aten wat fruit uit de tuin bij het ontbijt. Dit was (als ik het me goed herinner) de vrucht van de cactus, die je voorzichtig moest eten omdat de schil ook vol stekels zat.

Santa Cesarea Terme

Ook hier bezochten we in de buurt wat andere plaatsen. We reden naar Otranto (waar ik om de een of andere reden geen foto’s van heb), waar we rondkeken in een kerk en ook een bruiloft zagen. Onderweg naar Otranto stopten we ook even in Santa Cesarea Terme, een plekje met veel rotsen waar het hard waaide en waar je mooie golven kon zien. Aanrader!

Het strand van Pescoluse

Vlakbij ons huisje in Torre Vado gingen we een paar keer naar het strand van Pescoluse. Het strand was redelijk druk (en er kwamen voortdurend verkopers van allerlei rommel langs), maar de zee was wel héérlijk, en toen ik al drijvend op de blauwe golven naar de blauwe lucht keek, dacht ik “dit moment mag wel in mijn top drie van gelukkigste momenten van dit jaar” (ja, dat heb ik). Maar ik verlangde tegelijkertijd ook weer terug naar Gent en alles en iedereen daar, ook al ben ik nu klaar met studeren.

Ugento

… en daarom was het maar goed dat we op onze laatste dag een dorpje bezochten dat UGENT-o heette. Hah! Het was er rustig en gezellig, we dronken op een terrasje elk een cappuccino en moesten in totaal drie euro betalen, en het hele stadje was versierd met een soort kerstversiering (die eigenlijk geen kerstversiering was, maar versiering voor een ander feest). We kwamen ook in een straatje met veel katten.

Dus ja, dat was het verslag van ons verblijf in Italië. Ik vond het een fijne vakantie, en Puglia als streek is zeker de moeite om eens te bezoeken!


Milano

Milan

In september maakte ik met een paar vrienden een kort reisje naar Milaan, en dit weekend waren de foto’s eindelijk ontwikkeld, dus die wilde ik graag laten zien :) Eigenlijk had ik met mijn wegwerpfototoestelletje helemaal niet zo veel foto’s gemaakt als ik had gewild, dus ik heb er ook nog een paar andere foto’s bij gezet.

In September, I went on a short trip to Milan with my friends. I made some pictures with a disposable camera, and this weekend I finally got the developed pictures back, so I wanted to show you those :) I didn’t take as many pictures with it as I would’ve wanted, so I also added a few other pictures in this post.

Milan

We hadden elkaar in de zomer heel weinig gezien, dus daarom leek het ons wel fijn om een reisje naar Italië te maken. Omdat we het lekker goedkoop wilden houden vlogen we met Ryanair, en hoewel ik op voorhand toch wel wat doembeelden had van personeelsleden die zeuren over koffers die een millimeter te groot zijn of een gram te veel wegen en van vliegtuigen die neerstorten omdat de piloten niet genoeg geslapen hebben, verliep de heenreis eigenlijk zonder noemenswaardige problemen, en in de late namiddag kwamen we aan in het zonovergoten Milaan.

We hadn’t seen each other that much during the summer, so that’s why it seemed like a nice idea to go on a trip to Italy. Since we wanted to keep it cheap, we travelled with Ryanair, and even though I didn’t had a great feeling about that (after all those stories of people getting in trouble because their suitcase is one millimeter too big and pilots who have to fly when they haven’t had enough sleep), we didn’t have any trouble on our way there, and in the late afternoon we arrived in sunny Milan.

Milan

Nadat we onze koffers naar het appartementje hadden gebracht, gingen we een wandeling maken door de Navigli, dat is de kanaalwijk in Milaan. We waren allemaal in een goed humeur, maar tegen een uur of acht ‘s avonds kregen we echt honger, en hoewel het naar Italiaanse normen nog vroeg was om te gaan eten, gingen we op zoek naar een restaurant. De pizza smaakte heerlijk en we hadden het echt gezellig.

After we left our suitcases at the apartment, we went for a stroll at the Navigli, that’s the canal district in Milan. We were all in a very good humour, but by eight o’clock in the evening we got pretty hungry, and even though it was early to eat (for Italians, at least), we started looking for a nice restaurant. The pizza was delicious and we had a really nice time.

Milan

De volgende dag sliepen we een beetje uit, kochten croissants in de bakkerij naast ons appartement, en gingen daarna koffie drinken in een bar in de buurt. Daarna namen we de metro naar het centrum van de stad, en als eerste bezochten we de Duomo. Ik was er al een keer eerder geweest, toen ik met mijn familie kampeerde aan het meer van Lugano en we een daguitstapje maakten naar Milaan. We bleven een tijdje staan om foto’s te maken op het plein. Daarna gingen we ook nog op het dak van de Duomo, dat vol stond met beelden en van waar je een mooi uitzicht had over de stad. Het was alleen wel bloedheet op het dak, dus toen we uitgekeken waren gingen we snel terug naar beneden.

The next day, we stayed in bed a little longer, bought croissants in the bakery next door, and drank coffee at a bar close to our apartment. Next, we took the metro to centre of the city, and visited the Duomo. I had been there once before, when I was camping at the Lago di Lugano with my family. So we had some fun taking pictures in front of the Duomo, and then we went to the rooftop. It was full of statues and we enjoyed the wonderful view on the city we had from there. But the blistering sun made us go down pretty quickly.

Milan

Daarna wandelden we verder. Op veel plaatsen in de stad stonden er drinkkraantjes, en daar was ik blij om. Het was leuk om te zien hoe piekfijn alle mensen in de stad eruit zagen ondanks de warmte. Het viel ook op hoe vaak ze zaten te bellen, terwijl mensen in België veel vaker zitten te sms’en.

Die avond gingen we naar een Siciliaans restaurant in onze buurt waar we echt heel lekker gegeten hebben. Het heette Trattoria Trinacria. Daarna namen we nog de metro naar het centrum, maar er bleek op een doordeweekse avond eigenlijk niets te doen te zijn in de stad, en we zaten een tijdje op de trappen van de Duomo. Toen was het kwart na 12 en hadden we de laatste metro terug gemist, dus wandelden we terug naar ons appartement.

After that, we walked around in the city for a while. There were a lot of drinking fountains, and I was quite thankful for that. It was fun to see how picture perfect all the people looked, despite the heath. It was also striking how many people were calling, whereas people in Belgium text a lot more.

In the evening we went to a Sicilian restaurant in our neighbourhood, where we had a delicious dinner. It was called Trattoria Trinacria. Afterwards, we took the metro to the centre, but as it turned out, there were not a lot of things to do on a weekday. By then, it was a quarter after midnight and we had missed our last metro back, so we walked back to our apartment.

Milan

Op de laatste dag bezochten we het Castello Sforzesco, en gingen daarna een tijdje gezellig in het Parco Sempione zitten, dat daarachter lag. Alle laantjes in dat park hebben de namen van bekende schrijvers, zoals de Viale Guglielmo Shakespeare en de Viale Enrico Ibsen. Achter het parkje vonden we de Arco della Pace. De tijd ging echt ongelooflijk snel die dag, en voor we het wisten was het alweer tijd om onze koffers op te halen en het vliegtuig naar huis te nemen.

On our last day, we visited the Castello Sforzesco, and after that we sat in the Parco Sempione for a while, which was right behind the parc. All of the lanes in the parc were named after famous writers, like the Viale Guglielmo Shakespeare and the Viale Enrico Ibsen. Behind the parc, we found the Arco della Pace.

Milan

Mijn tips voor Milaan:

  • Aan de ingang van de Duomo doen ze een beetje moeilijk, dus als je die wil bezoeken, zorg dan dat je een rokje/broek aandoet dat tot aan je knieën komt en dat je schouders bedekt zijn, of neem een sjaal mee.
  • Als je op het dak van de Duomo wil, is het goedkoper (en sportiever!) om de trap te nemen.
  • City Maps 2Go: een app waarop je op voorhand thuis de kaart downloadt van de stad waar je naartoe gaat. Als je ter plaatse bent, is de kaart offline beschikbaar, en als er in de buurt netwerken beschikbaar zijn (je hoeft er niet eens verbinding mee te maken) kan de app aan de hand daarvan je locatie aangeven op de kaart. Echt een aanrader :)

My tips for Milan:

  • If you want to visit the Duomo, make sure your shoulders and your knees are covered, because the guards can be difficult about that. If it’s hot outside, just take a scarf and use it to cover your legs or your shoulders when your there.
  • If you want to visit the rooftop, it’s cheaper to take the stairs (and you get a free work out ;)). 
  • City Maps 2Go: an app that allows you to download the map of the city you’re going to visit at home. When you have arrived, the map will be available offline, so you don’t need wi-fi or 3G to consult it, AND when there’s wi-fi (and you don’t even need to be connected) the app is able to determine your location on the map. I really recommend it :)