Tangled up in blue

Outfit

Outfit

Outfit

Outfit

Outfit
jas / coat: Weekday (my brother’s) — jeanshemd / denim shirt: second hand — broek / trousers: BDG — schoenen / shoes: Sacha — sjaal / scarf: Monki

Vandaag een vrolijke post vol mooie blauwe kleurtjes :) Ergens in september voelde ik plotseling de nood aan een tussenseizoenjas, en aangezien mijn jassencollectie tot nu toe alleen bestaat uit twee warme winterjassen en twee blazers, vroeg ik aan mijn broer of ik een van zijn jassen een weekje mocht lenen (en die week werden er vijf). Het is een heel dunne jas, dus als het niet zo koud is kan je er gewoon een bloesje of hemdje onder dragen, en als het wat kouder is dan doe je er gewoon een trui bij. Ik vond het zo fijn om eens een keer een blauwe jas te hebben in plaats van een zwarte, want blauw past bij net zo veel dingen als zwart, maar het is wel interessanter. Ik heb ook mijn zwarte plateauschoenen van Sacha weer eens uit de kast gehaald, want dat was een hele tijd geleden. Het zijn fijne schoenen, want ze vallen net iets meer op dan gewone platte schoenen, en ik lijk er een beetje groter door, wat ook altijd mooi meegenomen is. Minpunt is wel dat de zolen onderaan redelijk smal zijn, waardoor ik af en toe mijn voet omsla, en dat ze ook niet echt geschikt zijn om een hele avond mee recht te staan.

Zo, dit waren mijn wekelijkse overpeinzingen over kleren. Fijne herfstvakantie / verlengd weekend iedereen! :)


Today: a happy post full of pretty blue colours :) Somewhere in September, I suddenly felt like I needed a nice in-between-season coat, and since my coat collection only consists of two wintercoats and two blazers, I asked my brother if I could borrow one of his many coast for a week (and that week turned into five). It’s a pretty thin coat, so when it’s not that cold you can just wear a blouse or a shirt underneath, and when it’s a little bit colder, you can just combine it with a sweater. I loved having a blue coat for ones, since all my other ones are black, and it turned out that blue is just as versatile as black, but more interesting. I also took my black platform shoes from Sacha out of the closet, because it had been a pretty long time since I last wore them. I really like them, because they stick out a little, and they make me look a little taller, which isn’t wrong either. The only minus is that the soles are pretty narrow, which makes me trip every once in a while, and they’re not suited for standing a long time.

Well, these were my weekly reflections about clothing. Have a nice autumn break / long weekend / rest of the week everyone! :)


Something about books

Books

Het leek mij wel fijn om eens een keer iets te schrijven over boeken, en nu er buiten een stormachtige wind waait, lijkt het me een mooi moment daarvoor. Ik vind lezen heel erg fijn, altijd al gevonden. Ik denk dat veel mensen er zo van houden omdat je bij het lezen van het boek zelf zo veel kan invullen. Het is een veel creatiever proces dan bijvoorbeeld naar een film kijken. Ik ben ook heel blij dat ik, nu ik al mijn literatuurvakken op de universiteit heb afgerond, weer zelf kan kiezen wat ik lees (daarvoor kwam ik vaak niet veel verder dan mijn verplichte lectuur). Vandaag wil ik jullie vertellen over een paar van mijn lievelingsboeken:

1. De ondraaglijke lichtheid van het bestaan van Milan Kundera

Dit boek heb ik gelezen nadat we bij een van onze Franse literatuurvakken over Milan Kundera leerden. Het vak ging over Franse literatuur van niet-Franse auteurs (bijv. uit België, Québec, Afrika, enz.), en het is denk ik een van de fijnste vakken die ik op de universiteit heb gehad, want ik vind het altijd fijn om te leren over dingen die ik nog niet ken. Milan Kundera kwam oorspronkelijk uit Tsjechië, maar emigreerde later naar Frankrijk, en scheef ook een paar boeken in het Frans. We moesten toen een van zijn Franse boeken lezen, De onwetendheid, en ik vond het erg mooi. Zijn bekendste boek is echter De ondraaglijke lichtheid van het bestaan, een boek dat oorspronkelijk in het Tsjechisch geschreven is. Omdat ik dat andere boek zo goed vond, besloot ik dit boek ook te lezen. Het gaat over twee geliefden, Tomas en Tereza. Het kader van dit boek is een liefdesverhaal, maar er komen veel meer dingen bij dan alleen maar dat. Het is eigenlijk een heel filosofisch en poëtisch boek, en dat is wat ik er zo prachtig aan vond. (Ik heb er trouwens ook nog eens een keer een tekening van gemaakt.) De korte inhoud vind je hier.

2. Alles is verlicht van Jonathan Safran Foer

Ik hoorde voor het eerst over Jonathan Safran Foer door het boek Extreem luid en ongelooflijk dichtbij, waar zo ongeveer iedereen die ik kende heel erg enthousiast over was. Ik besloot het zelf ook te lezen, en het was inderdaad een fijn boek dat vlot las. Vorige zomer las ik ook het eerste boek van Foer, Alles is verlicht. In het begin vond ik het erg moeilijk, en pas toen ik aan pagina honderd kwam had ik begrepen waar het nu eigenlijk over ging. Het verhaal speelt zich af in Oekraïne, en het gaat over een jongeman, Jonathan, die op zoek is naar het verleden. Net als in Extreem luid en ongelooflijk dichtbij zijn er twee verhaallijnen die uiteindelijk op elkaar aansluiten. Wat ik zo goed vond aan dit boek, was eigenlijk een beetje hetzelfde als bij het boek van Kundera: het is mooi geschreven en het zet je aan het denken.

3. Midzomermoord van Henning Mankell

Over naar iets helemaal anders: de detective. Twee jaar geleden kregen we bij Zweeds de opdracht om een boek te lezen, bij mij werd dat Moordenaar zonder gezicht, het eerste boek uit de Wallander-reeks. Toen ik dat boek uit had, had ik nog geen zin om afstand te doen van Wallander en van het grijze Skåne, en toen vond ik in de boekenkast van mijn ouders het zevende boek, Midzomermoord, en daarna ging ik verder met de rest van de reeks. Eigenlijk wil ik jullie gewoon heel de reeks aanraden, maar Midzomermoord was mijn favoriet.

4. Mannen die vrouwen haten van Stieg Larsson

De boeken van Stieg Larsson zijn weer een beetje moeilijker dan die van Mankell. Ze gaan ook over misdaad, maar het zijn niet echt detectives. De hoofdpersonages zijn Mikael Blomkvist, een journalist, en Lisbeth Salander, een hacker. Wat ik er zo fijn aan vind is dat er zo veel maatschappelijke kwesties in zitten. In het eerste boek alleen al zitten best wel veel verschillende verhaallijnen, maar dat is eigenlijk helemaal niet storend. Ik raad de boeken allemaal aan, maar je moet wel bij het eerste boek beginnen.

Dit zijn de boeken die ik jullie aanraad. Fijne zondag iedereen! :)

PS: Wat zijn jouw favoriete boeken?

Books

I wanted to write something about books, and now that a stormy wind is blowing outside, it seems like a nice occasion for that. I really like reading, I always did. I think a lot of people like it because when you’re reading a book, you can fill in a lot of things yourself. The process of reading is a lot more creative than, say, watching a movie. Now that I have completed all of my literature classes at the university, I’m completely free to read whatever I want (before, I often didn’t get much further than my compulsory reading). Today, I’m going to tell you about some of my favourite books:

1. The Unbearable Lightness of Being by Milan Kundera

I read this book after I had learned about Milan Kundera in one of my French literature classes. It was a course about French literature from writers outside of France (like Belgium, Québec, Africa, and so on), and I think it’s one of the nicest courses I had at university, because I like learning about things I don’t know anything about yet. Milan Kundera was originally from the Czech Republic, but he moved to France later on, and also wrote a few books in French. We had to read one of his French books, Ignorance, which I really liked. His most famous book, however, is The Unbearable Lightness of Being, which was originally written in Czech. Since I had enjoyed the other book, I decided to read it as well. It’s a story about two lovers Tomas and Tereza. The main frame for the book is a love story, but the book is about a lot more than that. It’s actually a really philosophic and poetic book, and that’s what I found so wonderful about it. (By the way, I once made a drawing about it for my other blog). You can read the abstract here.

2. Everything is Illuminated by Jonathan Safran Foer

I first heard about Jonathan Safran Four because of the book Extremely Loud and Incredibly Close, about which a lot of people were really enthusiastic. So I decided to read it as well, and I actually thought it was nice and easy to read. Last summer, I decided to read Foer’s first book, which is called Everything is Illuminated, as well. At first, it was a bit difficult, and it took me some time to understand what the story was about. The story takes place in Eastern Europe, and it’s about a young man, Jonathan, who is looking for the past. Just like in Extremely Loud and Incredibly Close, there are two separate plot lines that melt together by the end of the book. I like this book for the same reasons I liked Kundera’s book: because it’s written beautifully and it sets you thinking.

3. One Step Behind by Henning Mankell

On to something completely different: the detective. Two years ago in Swedish class, we were given the assignment to read a book. I chose Faceless Killers, the first book in the Wallander series. When I was done reading, I didn’t feel like renouncing Wallander and grey and misty Skåne just yet, and then I found One Step Behind, the seventh book in the series, in my parents’s bookcase. In fact, I would like to recommend the entire Wallander series, but this is just my favourite.

4. The Girl with The Dragon Tattoo by Stieg Larsson

Stieg Larsson’s books are a bit more difficult than Mankell’s. They’re also about crime, but they’re not really detectives. They’re a bit more complicated than that. The main characters are Mikael Blomkvist, a journalist, and Lisbeth Salander, a hacker. What I like about these books is that there are a lot of socially relevant questions present in them. Also, there are a lot of different plot lines, but in such a way that it’s not disturbing at all. I recommend the entire series, but it’s best to start with the first book.

These are the books that I would recommend. Have a happy Sunday! :)

PS: what are your favourite books?


Autumn leaves

Outfit

Outfit

Outfit

Outfit
vest / cardigan: Brandy Melville — T-shirt / T-shirt: Zara — rokje / skirt: Brandy Melville — schoenen / shoes: Dr. Martens

Dit is een van de outfits die ik de afgelopen weken het meest gedragen heb. Ik besloot om mijn zomerse rokje van Brandy Melville ietsje meer geschikt te maken voor de herfst door het te combineren met mijn okergele T-shirt van Zara. Dat is op de meeste herfstdagen te fris (behalve dan misschien vandaag), dus ik draag er ook nog een trui bij. En zoals jullie zien heb ik mijn geliefde Dr. Martens weer van onder het stof gehaald (letterlijk!). Wat vinden jullie? :)

This is one of my most worn outfits of the last couple weeks. I decided to make my summery skirt from Brandy Melville a bit more fall-apropriate by combining it with my ochre yellow T-shirt from Zara. That’s not warm enough for most fall days (except maybe today), so I’ve also put on a cardigan. And, as you can see, I finally put on my Dr. Martens that had been collecting dust since the beginning of the summer (literally!). What do you think? :)


Museum Dr. Guislain & S.M.A.K.

Museum Dr. Guislain

In september gingen Bert en ik een dagje naar Gent om musea te bezoeken. Hoewel ik eerst niet van plan was om erover te schrijven, leek het me toch wel leuk om het met jullie te delen. :) Het is eens wat anders dan waar ik normaal over schrijf, maar ik hoop dat het jullie kan boeien. Zelf vind ik het af en toe wel eens leuk om me onder te dompelen in iets waar ik nog helemaal niets van weet. Het eerste museum dat we bezochten was het Museum Dr. Guislain.

One day in september, Bert and I went to Ghent to visit some museums. Although I wasn’t planning to write about it, I wanted to share some of the things I saw with you :) It’s something different from what I usually write about, but I hope you find it interesting. I think it’s nice to immerge yourself in something you don’t know anything about every once in a while. The first museum we visited was the Museum Dr. Guislain.

Museum Dr. Guislain

Het museum was vroeger een psychiatrische inrichting, en dat zag je ook aan het gebouw. Er was een tentoonstelling over de geschiedenis van psychiatrie, en ook de kunstwerken die er hingen pasten wel in het thema. Het gevoel dat ik kreeg toen ik door het gebouw wandelde, was een beetje te vergelijken met het gevoel dat je krijgt als je een spannend boek leest: op zich is het griezelig, maar de grens tussen fictie en realiteit (of in dit geval tussen verleden en heden) geeft je een veilig gevoel, en daardoor wordt die spanning juist wel fijn. De eerste tentoonstelling die we bekeken heette ‘In alle staten’ en ging over de mens in alle staten. Het was echt heel ‘rauwe’ kunst, en sommige dingen vond ik best eng.

This museum used to be a psychiatric institute, and I think you could really see that when you looked at the building. There was an exposition about the history of psychiatry, and most of the paintings in the other expositions also fitted in that theme. The feeling I got when I was walking around in the building was a bit like the feeling you get when you’re reading a thrilling book: in itself, it’s creepy, but the boundary between fiction and reality (or in this case: between past and present) makes you feel safe, and makes you enjoy the tension. The first exposition was called ‘In alle staten’ which literally means ‘in all states’, but also, in a figurative way, ‘to be beside oneself’. It showed the human being ‘in all states’. It was pretty ‘raw’ art, and some things were kind of scary.

Museum Dr. Guislain

De volgende tentoonstelling ging over de geschiedenis van de psychiatrie. Ik denk dat ik niet de enige ben die psychiatrie associeert met iets negatiefs, met opgesloten zijn en dwangbuizen en isoleercellen. En ook met opgesloten zijn in je eigen geest. Het is eigenlijk iets waar in niet graag aan denk. Ik ben trouwens ook de boeken van Stieg Larsson aan het herlezen, en het herinnerde me aan wat er met Lisbeth Salander was gebeurd, en dat was nu ook niet meteen fijn. Ik denk trouwens wel dat de moderne psychiatrie heel anders is dan die in het verleden.

The next exposition was about the history of psychiatry. I don’t think I’m the only one who associates psychiatry with something negative, with being locked up and straitjackets and padded cells. And also with being locked up in your own mind. It’s not something I like to think about. I’m also re-reading the Stieg Larsson novels, and it reminded me of what happened to Lisbeth Salander, which wasn’t fun either. By the way, I think modern psychiatry is a lot different from the past.

Museum Dr. Guislain

Dit bordje kwam ik verderop in de tentoonstelling tegen. Ook dit vond ik een beetje eng, maar ik vond het wel grappig om het woord ‘Kranken’ hier tegen te komen, in plaats van ‘zieken’ of ‘patiënten’.

This is something else I saw in the exposition. The sign says: “Regulations for the visits of the sick”, but instead of the normal Dutch word for “sick person” or “patient”, it says “Kranken”, which is a bit older and it sounds pretty strange (it’s the same word as in German).

Museum Dr. Guislain

We staken de binnenplaats over om naar de laatste tentoonstellingen te gaan, die aan de andere kant van het gebouw waren. Ik vond het wel een mooi gebouw, maar, zoals ik al zei, je kon echt wel zien dat het vroeger een psychiatrische instelling was geweest.

We crossed the inner court to go to the expositions in the other side of the building. It was a nice building, but, as I said, you could tell it used to be a psychiatric institution.

Museum Dr. Guislain

Een van de eerste dingen die we zagen toen we in het andere gebouw binnenkwamen, was dit vliegtuigje. Het deed me heel erg aan de kunst van Panamarenko denken. Ik vond dat het wel iets had, zo zwevend met die fragiele vleugels en fijne draden.

One of the first things we saw when we entered the other building was this little plane. It reminded me a lot of Panamarenko’s art. I thought is was nice, floating in the air with fragile wings and fine wires.

Museum Dr. Guislain

De schilderijtjes van Tim Brown vond ik ook heel leuk. Hij is een Afro-Amerikaanse kunstenaar, geboren in 1946. Op het bordje stond uitleg bij de schilderijen: “Wanneer mijn kinderen opgroeiden, vroegen ze mij over mijn jeugd. Ik had geen foto’s om te tonen, dus schilderde ik mijn kindertijd.”

I also really liked Tim Brown’s paintings. He is an African-American artist, born in 1946. The sign said: “When my children were growing up, they asked questions about my childhood. Since I had no pictures to show, I painted these for them.”

Museum Dr. Guislain

De tekst onder het derde schilderij van links vind ik grappig: “mama on eggs.”

Look at the text under the third painting on the right, it says: “mama on eggs.”

De laatste foto van het Guislainmuseum: dit vond ik wel een interessant citaat.

De conclusie dat een schilder geestesziek is omdat hij schildert als een geesteszieke, is niet intelligenter of overtuigender dan de conclusie dat Pechstein, Heckel en anderen houtsculpturen maken als die van zwarten uit Kameroen en dus zwarten uit Kameroen zijn.

The last picture from the Guislain museum. I thought this was an interesting quote, and I found an English translation:

“To conclude that an artist who paints in the fashion of a mentally ill patient therefore also must be ill, is no more logical than to conclude that Pechstein, Heckel and others who create statues in the fashion of the black people from Cameroon, hence they are black people from Cameroon.”

SMAK

Verder gingen we die dag ook nog naar het Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, ook wel gekend als het S.M.A.K. Er waren werken van een aantal verschillende kunstenaars, waaronder Massimo Bartolini. Zijn werken zijn me eigenlijk het best bijgebleven. Er was een grote constructie, het leek wel een stelling, maar eigenlijk was het een soort orgel. Je hoorde de klanken van dat orgel door het hele museum schallen. Ik heb er geen foto van gemaakt, maar je kan het zien in dit filmpje.

Next, we went to the Stedelijk Museum for Actuele Kunst (which means Municipal Museum for Current Art) also known as S.M.A.K. There were works from some different artists, but the one I remember the most is Massimo Bartolini. There was this giant construction, which looked like a scaffold, but it actually was some kind of organ. You could hear the sounds of it in the entire museum. I didn’t take a picture of it, but you can see it in this video.

Verder was er ook een zaaltje waar allemaal kleine voorwerpen stonden. Ik en Bert overlegden welk voorwerp we zouden kiezen als we er één mochten hebben, maar ik kon eigenlijk niet kiezen want het was zo’n mooi geheel.

Besides that, there was a little space with a lot of small objects. Bert and I discussed which objects we could choose if we could only have one, but I couldn’t choose just one, because I thought they looked so beautiful as a whole.

Dit was alles wat ik wou vertellen over de twee musea. Ik vond het Museum Dr. Guislain het beste van de twee. Als je ooit in de buurt van Gent bent, is het zeker de moeite om daar een keer naartoe te gaan. Maar als je van moderne kunst houdt is het S.M.A.K. ook zeker een bezoekje waard.

Gaan jullie graag naar musea? :)

This is everything I wanted to tell you about these two museums. The Museum Dr. Guislain was my favourite. If you’re ever in Ghent, you really should visit it. But if you’re into modern art, the S.M.A.K. is worth a visit as well.

Do you like museums? :)


Herfst

Autumn

Autumn

Autumn

Autumn

Foto’s door Jade. / Pictures by Jade

Het is herfst. Vroeger hield ik nooit zo van dit seizoen omdat het mij deed denken aan wolken en regen en grijze dagen, maar nu vind ik het juist wel fijn, want ik hou van alle mooie rode en gele kleuren, van de zachte temperaturen, en van het feit dat we nog niet zo’n warme kleren hoeven te dragen als in de winter. Ik hou ervan om met en dekentje en een boek buiten in de luie stoel van mijn papa te gaan zitten, en te genieten van het zonnetje dat in de herfst nog veel warmer schijnt dan in de winter. Ik hou ook van de nieuwe wind die door ons landje lijkt te waaien: dat we na een lange luie zomer weer naar school moeten en nieuwe dingen leren, ook al brengt dat ook stress met zich mee. En ten slotte hou ik van de herfstavonden waarop ik op mijn kot het lekker knus maak en met een een potje thee naar een nieuwe aflevering van Borgen kijk.

Het vallen van de bladeren in de tuin van mijn kot deed mij denken aan de foto’s die ik een paar jaar geleden met Jade maakte. De tuin zag er toen net zo uit als nu: veel mooie rode en gele bladeren, maar ook nog wat groen. Wat vinden jullie het leukst aan de herfst?

It’s autumn. I used to dislike this season because it made me think of clouds and and grey, rainy days, but I’ve started to like it the last couple of years, because I love all the red and yellow colours, and the soft temperatures, and the fact that we don’t have to wear as warm clothes as in the winter. I love taking a blanket and a book and cuddling up in my dad’s easy chair outside and enjoy the sun that’s still shining a lot more than in the winter. I also love the wind of change in our little country: the fact that after a long and lazy summer we have to go back to school and we get to learn new things, although that involves new worries as well. And to conclude, I also like the autumn evenings where I cuddle up in my dorm room with a cup of tea while watching a new episode of Borgen.

All the leaves that are falling in my dorm’s garden made me think of these pictures I made with Jade a few years ago. Back then, the garden looked just like now: a lot of beautiful red and yellow leaves, but also some green. What do you like about autumn?


VIDEO: a dream of Swedish summer, part two

Click here if you can’t see the video.

Hoi! :) Het is vandaag zondag en tijd voor een filmpje van mijn week in Småland. Dit is ook meteen het laatste wat ik ga posten over Zweden. Ik heb er best wel veel over geschreven, maar ik vind het ook gewoon heel leuk om er alles over te vertellen. En het leek mij ook goed om niet alles meteen achter elkaar te posten, omdat het dan zo’n overload aan posts over hetzelfde onderwerp wordt. Hopelijk vonden jullie het fijn.

PS: hier vind je het eerste filmpje :)

Hi everyone! :) It’s sunday today, and it’s time for a video from my week in Småland. This is the last thing I’m going to post about Sweden, for now. I know I wrote quite a lot about it, but I actually really like it to just tell a lot about it. Also, it seemed like a good idea not to post everything at once, because that would be quite an overload of posts about the same subject. Anyway, I hope you liked it.

PS: watch part 1 here :)